Charyzmatyczne starostwo jest jednym z największych darów Łaski Bożej w Cerkwi Prawosławnej i jest bezpośrednią kontynuacją posługi proroków.  Prorok posiada wyjątkowy dar widzenia - zwany jasnowidzeniem. Odsłaniają się przed nim granice czasu i przestrzeni, tego, co było, jest i będzie. Swym duchowym wzrokiem widzi nie tylko to, co się w danej chwili dzieje, ale również to, co z tego wyniknie w przyszłości, widzi sens duchowy danego wydarzenia. Widzi również duszę człowieka, jego przeszłość i przyszłość.

Modlitwa Starców OptyńskichŹródło: optina.ru

Tak wysokie powołanie nie jest możliwe bez osobistej świętości proroka, który powinien być na podobieństwo Boga. Jest ono organicznie związane z mniszą ascezą, mającą na celu osiągnięcie czystości serca. Często bywa też wynikiem doskonałego posłuszeństwa ucznia wobec duchowego nauczyciela.

Dar proroctwa miał ścisły związek z wewnętrznym stanem chrześcijaństwa. Objawiał się w momencie rozkwitu życia duchowego, a przygasał w momentach upadku.

Starcostwo, jako przewodnictwo duchowe pojawiło się wraz z życiem mniszym w IV wieku i rozwijało się we wszystkich starożytnych monasterach. Rozprzestrzeniło się wraz z monastycyzmem i umocniło się w egipskich i palestyńskich wspólnotach, szczególnie zaś na Św. Górze Atos.

Do Rosji przyszło wraz z chrześcijaństwem, jednakże później znacznie osłabło wraz z rozluźnieniem życia chrześcijańskiego. Zostało odrodzone dopiero w II połowie XVIII wieku przez schiarchimandrytę Paisjusza Wieliczkowskiego – przełożonego mołdawskich klasztorów.Dzięki jego uczniom tradycja starcostwa z czasem rozprzestrzeniła się na wiele rosyjskich klasztorów.

Najbardziej znaczącym centrum, gdzie została odnowiona w swojej pełni, była w XIX w. Optyńska Pustelnia. Początek duchowego kierownictwa odrodził w niej starzec Lew (Leonid, 1768-1841). Był on uczniem schimnicha Teodora - ucznia Paisjusza Wieliczkowskiego. Stał się on ojcem zadziwiającej plejady 14- stu starców optyńskich, do których przez cały XIX i początek XX wieku ciągnęły rzesze pielgrzymów, zarówno ludzi prostych jak i wykształconych.

Posługa starca często sięgała daleko poza mury klasztoru. Starcy opiekowali się nie tylko mnichami, ale i ludźmi świeckimi. Mając dar jasnowidzenia przenikali tajemnice ludzkich serc i mogli „wypowiadać słowo” odpowiednie dla danej osoby i jej duchowego rozwoju. Uzdrawiali zarówno ciało jak i duszę. Kierowali oni całe pokolenia współczesnych im ludzi do Królestwa Niebiańskiego. Dziś również możemy korzystać z ich bogatego doświadczenia czytając ich liczne pouczenia i listy.

Radujcie się święci Ojcowie Optyńscy, świecący Łaską starostwa!

 

Święci Starcy Optyńscy zostali kanonizowani 26 lipca 1996 roku, najpierw dla lokalnego kultu.

Natomiast w sierpniu 2000 roku błogoslawiono Ich ogólnocerkiewny kult.

Cerkiew czci ich pamięć 24 października.

Nie ma ani jednego grzechu, którego by nie pokonała siła Miłości Bożej.
św. Jan Chryzostom

Najbliższa liturgia

28 października, niedziela, godz: 8.00 jutrznia, godz: 10.00 Liturgia.

Nabożeństwa w cerkwi domowej!

Zwiedzanie cerkwi

Od 1 października do 30 kwietnia zwiedzanie cerkwi okazjonalnie.

dzwonić do godz: 17.00 na nr 660 70 75 70